Muggenplaag

Juni 2009. We hadden ons huis verkocht. Geweldig! Zeker in deze moeilijke tijd, dus wat hadden we te klagen?

Mijn collega wist een oud boerderijtje te staan die we voor een paar maanden misschien konden huren als overbrugging. Ook geweldig, zeker toen dat ging lukken.

We zouden kleiner gaan wonen in ons nog op te leveren nieuwe huis. We hadden dan ook goed opgeruimd. Het resultaat was dat we met alles wat was overgebleven in het oude woongedeelte van een boerderij in Lochem konden gaan bivakkeren. We hoefden niet eens een opslagruimte te huren.

De koeien kwamen alleen in de winter op stal en zouden ons in de tijd die wij daar zouden doorbrengen (juni – november) dus geen overlast kunnen bezorgen. Er zou wel een penetrante lucht kunnen hangen, ook al was alles fris geverfd en schoongemaakt voor onze komst.

Mooi, dat weidse uitzicht. En de kleine dingen zoals geen tv aansluiting etc, werden in de eerste twee maanden ook wel  opgelost. Maar het leven op een ”oude” boerderij heeft niet alleen charme, het heeft ook meer landelijke trekjes. Zoals het herbergen van muggenkolonies in de oude gebinten, onder de vloeren, in de muren, de kelder, de zolder, de deel, het washok, in alle kieren en naden. En of je die nou dichtstopte of niet, ergens kwamen honderden vliegen en muggen vandaan.

We kochten een stroopslinger voor elke hoek van de woonkeuken. We haalden twee vliegenlampen, voor beide kanten van de woning een. Een snerpend wekkertje, goed om muggen te verjagen. Deet om op je huid te smeren. Twee elektrische vliegenmeppers, insecticide in spuitbussen. Een klamboe, tape, een horretje voor elk raam, opgerolde kranten om mee te slaan, ducktape om gaten te dichten. Volgens mij was er op het gebied van ongedierte bestrijding niets meer te vinden dat wij niet hadden, zelf de mierenlokdoosjes stonden her en der opgesteld, en dat terwijl ik die mieren juist helemaal niet wil lokken (foute benaming).

De nachten werden vrijwel wakend doorgebracht, Steeds als je onder de klamboe vandaan ging om toch een stel van die snerpende krengen dood te slaan, was je weer allebei compleet wakker. Voor je doodvermoeid bijna in slaap viel kwamen de eerste al weer ter vervanging van hen die het leven hadden gelaten. En hoe ze deden… er zat er altijd een gevangen onder de klamboe. Muggenbulten overal. Weer wakker, of… doodvermoeid in elkaar gezakt onder de klamboe toch nog een half uurtje geslapen. We werkten overdag, wat een zegening! Maar daar rustte je ook niet van uit.

Het werd zo erg dat er een paar gebroken mensen op de rand van het bed zaten. Hun tranen niet meer de baas, totaal ontredderd…, totaal murw door die nietige krengen.

Het huis werd eind oktober opgeleverd. En op het moment dat de vloerbedekking op de slaapkamer gelegd was, zijn wij er in getrokken. Dan maar zonder keuken of woonkamer, dan maar in de chaos van verbouwen. Alles beter dan muggen op het platteland. Twee weken later konden we onze spullen overhuizen van de boerderij naar de nieuwe woning (veilig midden in de stad). Juist op het moment dat de koeien op stal gingen. God zij dank, want zouden die warme lijven niet nog meer ongedierte aantrekken? Maanden later was de boerderijlucht uit de handdoeken gewassen en herinnerde niets meer aan ons avontuur in de wildernis van Lochem.

M.K. Peta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *