Mantelzorg

Mantelzorg is niet iets wat nu opeens bedacht is, al sinds mensenheugenis wordt er door elkaar, met elkaar en voor elkaar gezorgd. Even een boodschapje meenemen, de post wegbrengen of aannemen. De tuin doen of planten water geven, (tijdelijk) dieren verzorgen of de post tijdens vakantieperiodes achter de deur weghalen. Allemaal kleine attenties die onder mantelzorg kunnen vallen. Dit kan uitgroeien tot dagelijkse zorg, een zorg die veel grotere impact heeft dan je beseft, vaak omdat het geleidelijk aan gaat.

Mijn kennis hielp zijn buurvrouw die in de flat naast die van hem woonde. Het begon met een boodschap meenemen of haar vergezellen naar de arts. Maar de arts begon hem aan te spreken en zo ontstonden er taken waar hij eigenlijk niet onderuit kon. Ook omdat hij vond dat hij de tijd er wel voor had en meeleefde met deze oudere dame. Maar de dame ging al snel achteruit en dementie werd haar deel. Ze begreep niet meer waar een bepaald geluid vandaan kwam (de wasmachine stond bijv. aan) en liep weer naar de deur naast die van haar. Mijn kennis moest haar gerust stellen en ze kon weer naar binnen. Maar een half uur later stond ze weer aan de deur, het gekke geluid was er niet meer, wat kon er aan de hand zijn? Of ze zag dat er allemaal lampen aan waren en wist zich daar geen raad mee. De vragen waren eenvoudig, de antwoorden simpel, maar de impact groot. Mijn kennis kon elk moment van de dag aangesproken en gestoord worden.

Onlangs is ze dan opgenomen in een verzorgingshuis. Ik vroeg hem of het hem rust gaf en wat hij vertelde deed mij schrikken. Hij was tot de ontdekking gekomen dat hij de afgelopen maanden in de stad had getreuzeld en de tijd om huiswaarts te gaan steeds meer weer uitstelde. Dat had hij niet bewust gedaan, maar nu de buurvrouw er niet meer woonde voelde hij opeens aan dat zijn gedrag zo gegroeid was om haar maar zo lang mogelijk te ontwijken. Niet omdat hij deze vrouw niet mag, hij gaat twee a drie keer per week op bezoek bij haar in het verzorgingstehuis, maar omdat hij de deurbel al weer vreesde en wist dat het met zijn rust gedaan was zodra hij een voet over de drempel van zijn flat zette.

Mantelzorg: een ander verhaal kwam van een jonger stel.

In hun appartementencomplex zorgde ook de buurvrouw voor veel overlast. Zij verzorgde zichzelf niet meer, vroeg hen of ze wilden helpen en zij boden aan om dan maar wekelijks wat boodschappen te halen. Mits ze hulp zou inschakelen van arts of GGD. Buurvrouw gaf aan dat zij dit zou doen. Maar de boodschappen kwamen, echter geen arts. Buurvrouw was dat vergeten of zag er de noodzaak niet van in. Maar buurvrouw zorgde voor angstige momenten als ze haar fornuis liet branden zonder dat er iets op of in stond. Kleine ongelukjes waren eerder dagelijks dan wekelijks haar deel. En het jonge stel wist zich geen raad. Hun hulp wilden ze niet verder uitbreiden, omdat buurvrouw anders nooit specialistische zorg zou vragen, iets waar ze op bleven hameren. Na veel gedoe en maanden van zorgen werd de buurvrouw voor haar eigen veiligheid dan toch naar een verzorgingstehuis gebracht. De rust keerde weer, maar een nieuwe buurvrouw kwam boven hen wonen. Iemand die eigenlijk beschermd moet wonen. De nieuwe buurvrouw komt regelmatig om een sigaretje vragen, want… zij heeft geen geld. Haar wekelijkse toelage is al weer op. Dit jonge stel sluit nu de deur, ze willen wel helpen, maar dit is een gebed zonder einde. Deze vorm van mantelzorg kan niet de bedoeling zijn, toch?

M.K. Peta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *