Kerstmuizen

Het is al jaren geleden, ergens in de jaren 80, dat ik een kerstkaart ontving met daarop drie muizen die vol overgave een kerstlied zongen. Het was een kleuren tekening.

Die kaart liet me niet los, het jaar daarop moest ik er weer aan denken. En zo ontstond langzamerhand het idee er iets mee te doen.

Ik maakte er eerst een mooie poster van. Die tekening gaf ik aan de basisschool om in de klas neer te hangen. Maar er moest meer van te maken zijn en ik liet mijn gedachten er nogmaals overheen gaan.

Met drie grote en kleine polystyreen eieren en een doos papierpulp ging ik aan de slag. Ik modelleerde de muizen en integreerde er meteen, bij één, een elektrisch snoer in omdat deze een brandende kaars bij zich had. Dat zou een elektrische kaars worden. Intussen maakte manlief op mijn verzoek een soort van vitrine die ik aankleedde als een overhangende dakrand van een woning. Er kwam sneeuw op de bodem en dennenappels en paddenstoelen gaven het geheel een natuurlijke uitstraling.

De muizen waren aan het zingen op de tekening, dus mijn muizen moesten ook zingen.

Ik nam een LP met kerstliederen en speelde die af op een hoger toerental. Het geheel werd op die manier snel en hoog gezongen. Het zouden maar zo muizen kunnen zijn, mits die een stem hadden. Ik haalde mini geluidsboxen, een kaarslamp en elektra, daarna werd het huisje/vitrinekasje door manlief aan de gevel naast de voordeur gemonteerd.

Waarom voor het huis? Het resultaat was te mooi om weg te stoppen. Zo konden de kinderen in de buurt er ook van genieten. Er ging een snoer door de brievenbus naar binnen, zodat er licht en geluid was in de vitrine. Binnen stond een cassetterecorder, met de opgenomen piepstemmetjes. Als ik thuis was zette ik de muziek aan.

Vooral ´s avonds was het een mooi gezicht, het brandende kaarjes, de muizen zingend in de sneeuw. Er zijn leuke reacties op gekomen. Ze gingen naar buiten op 6 december en kwamen weer binnen voor 6 koningen.

De Muizen zijn nu oud, ze hebben rust verdiend en staan nu het hele jaar boven te pronken in een virtinekast. Met de Kerst mogen ze beneden een plekje innemen. Ze hoeven niet meer te zingen.

Wat een ansichtkaart teweeg kan brengen!

M.K. Peta

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *