Juffrouw Truus van de twaletten

Sommige dingen spreken tot de verbeelding, je neemt het zo in je op en kunt je er ook iets bij voorstellen dat het onuitwisbaar in je geheugen zit. Zo zijn er twee conferences die regelmatig boven komen drijven. Een daarvan is de conference van Enny Mols de Leeuwe:  genaamd “Juffrouw Truus van de twaletten”  Deze conference is uit begin 1963, ik was amper acht jaar.

Mijn ouders hadden het singeltje van deze conference gekocht en ik zette hem regelmatig op. Ik probeerde de tekst uit het hoofd te leren. Het was zo grappig met al die versprekingen.

Toen ik 16 was en we een afscheidsfeest hadden op school besloot ik deze conference op te voeren. Het ging nog wel met een tekst op schoot, maar wel in aangepaste kleding. Witte jasschort etc. Mijn medeleerlingen vonden het geweldig. Waarschijnlijk kenden zij het helemaal niet. Je moest het plaatje maar net in huis hebben. Dat zij er zo van genoten bleef ook hangen. Het gaf de conference een meerwaarde. Ik had iets neergezet. Ik die zo verlegen was, had dat toch maar mooi gedaan!

 

Mijn ouders woonden op een gegeven moment in een seniorenflat waar ze bij gelegenheden soms iets organiseerden. Zo ook een brunch met wat entertainment. Een spelletje, wat muziek en ze zochten nog iets voor het vermaak. Mijn moeder vroeg of ik niet iets kon doen. Ik dacht meteen aan “Juffrouw Truus” en beloofde te komen.  Het was al 2000. De conference was al 37 jaar oud!

 

Met een schoteltje voor de kwartjes, een emmer met sopdoekje en wc borstel kwam ik binnen. Ik plaatste het schoteltje op de eerste de beste tafel en nam de vochtige borstel waar ik wat mee rond wapperde (spetterde als met een wijwaterkwast). Ik diepte een rol wc-papier op uit mijn schortzak en zette de emmer neer. Ik had de tekst met steekwoorden op de rol geschreven en rolde het papier steeds verder af terwijl ik om de mensen heen liep.

Men genoot. Voor de meesten was het een stukje herinnering aan hun jonge jaren. Er waren mensen die het niet kenden en moeten hebben gedacht: wat is dat voor raar mens! Ik zelf genoot weer intens.

Dat een conference uit je jeugd je jaren later nog zoveel vreugde kan geven, daar mag de schrijver trots op zijn. Evenals de uitvoerende artiest natuurlijk! Want Enny Mols de Leeuwe was Truus!

Ik heb wel eens gedacht dat er een openbaar toilet moest komen in onze stad. En die zou dan van mij: Juffrouw Truus mogen heten. Dat klinkt toch prachtig: “ik moet even naar Juffrouw Truus”, leuker dan ik ga naar de wc.

Deze conference staat niet op YouTube. Wel een afgeleide conference die Moederdag heet, maar voor de nieuwsgierigen toch een beeld van juffrouw Truus geeft.

M.K. Peta

Fragment uit : MENS DURF TE LEVEN  Cabaretkroniek VIII VPRO 12-05-1963 

Juffrouw Truus — Moederdag
Enny Mols-de Leeuwe
Tekst: Annie M.G. Schmidt   www.jasperina.net

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *