JCS

Het is al weer heel wat jaar geleden dat de film Jesus Christ Superstar uitgebracht werd (1973). Ik was jong. De film heeft veel indruk op me gemaakt. Dat aanrijden naar de woestijn in die bus, maar vooral het wegrijden en het besef dat er iemand niet meer meerijdt!

Want die suggestie werd bij mijn gewekt. Of Ted Neeley nu wel of niet in die bus stapte weet ik niet eens meer, maar hij liet iets achter, daar aan het kruis.

Jaren daarna kocht ik de LP en als het Pasen naderde dan zette ik de plaat op. Luisterde alle vier kanten af en kon alle liedjes uit het hoofd meezingen. Ik leefde me zelfs in in die teksten. Als Gethsemane wordt gezongen zing ik luidkeels mee (ook al bereik ik de hoogten niet)en met tranen in de stem bereik ik dan het eind van het lied. De 39 lashes doen mijn gezicht vertrekken van de angst aan de pijn die die zweepslagen zullen hebben gedaan.

Tegenwoordig wordt de film bijna jaarlijks gedraaid rond de Pasen. Maar heel lang is dat niet zo geweest.

Maar er is iets vreemds aan de hand met deze LP, ofwel de muziek van de film. Want het zoekt mij op. Dat klinkt misschien vreemd, maar tot die ontdekking ben ik na jaren gekomen.

U zult zich afvragen hoe kan muziek iemand opzoeken? Ik zal het proberen uit te leggen.

Met feestdagen houd ik me niet zo bezig, tuurlijk, ik versier ook het huis, tuig ook een kerstboom op en zette zelfs paastakken in huis neer. Maar ik doel meer op de data. De Kerst daar kan ik nog iets mee, dat is altijd op de zelfde datum. Maar hoe zit dat met de Pasen en de Pinksteren? Er is ongetwijfeld een methode om dit te bepalen, maar daar heb ik me nooit in verdiept. Ik kijk wel op de kalender als ik het wil weten en anders word je er de laatste jaren wel door de commercie aan herinnerd. Dus of het bijna Pasen was wist ik niet, toch had ik altijd vlak voor de Pasen de LP van JCS gedraaid. Dat vond (en vind ik nu nog steeds) ik wel heel bijzonder.

Tot ik opeens tot ik tot de ontdekking kwam dat ik enkele weken voor Pasen opeens spontaan liedjes van JCS begon te zingen. En dat zingen zette mij dan weer aan om meer te willen horen en dus zette ik de LP op. Toen ik dat een keer ontdekte was ik verrast. Het jaar daarop kwam ik weer tot de ontdekking dat ik weer begon te zingen en dus de LP weer opzette vlak voor Pasen. Nu weet ik dus dat de Pasen in aantocht is, als ik liedjes van JCS begin te zingen. Een traditie is ontstaan. Dit gebeurt al ruim 30 jaar zo.

In 2013 wordt er door een theatergroep in de schouwburg in Doetinchem op 2e Paasdag de musical JCS opgevoerd. 2e Paasdag is dat jaar op 1 april. 1 april is onze trouwdag. We zagen het staan in de theaterbrochure van Amphion.

We hebben geboekt. Dat wordt een heel bijzondere ervaring. Voorafgaand hebben we een Paasbrunch in het theater, dan de musical, op onze huwelijksdag. Nooit had ik zover van te voren een cadeau voor deze dag (10 maanden). In de aanloop zal ik de LP ongetwijfeld weer opzetten, tenslotte zal ik enkele weken voor Pasen weer aan het zingen zijn… I only want to say, if there is a way… take this cup away from me, for I don´t want to taste its poison…

Juni 2012

M.K. Peta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *