Zutphen, Nederland
info@pigontheattic.nl

Hielspoor

Hobbyblog

Een gek woord, het lijkt wel of er bedoeld wordt dat er een ijzeren radartje op je hiel zit om het paard de sporen te geven. Maar nee, het is een ontsteking van de peesplaat onder de voet. Hoe kom je er aan? En nog veel belangrijker, hoe kom je er weer zo snel mogelijk vanaf!

De vorige keer dat ik het euvel had, is jaren geleden. Ik kreeg toen van de podotherapeut een aanpassing in mijn steunzolen. Die aanpassing moest de pijn verlichten zodat je toch gewoon naar het werk kon blijven gaan. Verder zou je toch met rust moeten zien te herstellen.

Toen ik in november 2015 dan ook af en toe een scheut in mijn linkervoet voelde wist ik al dat het foute boel kon worden. Wat kon ik doen om erger te voorkomen? In ieder geval zo alert zijn dat ik op tijd de podotherapeut zou vragen om aanpassing van mijn zolen. Half december vreesde ik dat ik 2016 niet zou halen zonder echt hielspoor te hebben, ik had nu een keer of 4 per week zo´n steek. En een week later was het dan zover. Ik nam contact op met de podotherapeut, maar die zat vol tot aan de Kerst en tussen Kerst en Oud&Nieuw. Dat werd niet eerder dan eind januari. Intussen moest een gel-hak dan maar uitkomst bieden.

Die zelfde week dat de pijn te erg en langdurig werd, hoorden wij dat een naast familielid ernstig (ongeneeslijk) ziek was. Een hielspoor is dan erg lastig, maar valt in het niet bij zo´n bericht.

Lopen naar de trein, een dagelijkse bezigheid, ging niet meer. Ik werd, naar gelang het weer, met de auto naar het station gebracht of ging per fiets. Opstaan van mijn bureau was een ware marteling en strompelend ging het naar printer en andere zaken. De nachtelijke uitjes naar de badkamer waren voor een eventuele toeschouwer helemaal hilarisch. Een slapstick waardig.

De zooltjes werden aangepast, maar de voeten bleven pijn doen. Dagelijkse oefeningen zouden verlichting moeten geven. Rekken en strekken. Ik oefende ook met korte stukken lopen, ook dat gaf me weer wat vrijheid. De pijn bleef, ook de stramheid bij het opstaan en het dagelijkse strompelen totdat alles weer begreep wat het moest doen.

Het ging niet goed met het familielid en we wisten dat het einde nabij was. En na 5 maanden was daar die cruciale ziekenhuis opname. Het luidde het einde van de behandeling in, het was nu nog een kwestie van dagen.

Die dag merkte ik opeens dat ik overdag van het bureau op het werk was opgestaan zonder strompelen of stijve voet. En dat de hele dag…!

Ik had ´s nachts nog wel die stijfheid, maar ook dat werd zienderogen minder. Het was intussen mei en de avondvierdaagse stond voor de deur. Ik wilde graag meedoen, in principe voor de 7,5 km, maar als het moeizaam zou gaan, dan was 5 km ook een goede oefening. Dus in het weekend en enkele avonden ging ik op pad om te oefenen. Eerst een uur, daarna 5 kwartier. En daarna zo stijf als een plank.

En dan het bericht van het overlijden. Die nacht deed mijn voet nauwelijks meer pijn. En toen de crematieplechtigheid voorbij was, besloot ik dat het wel goed was om na het rouwen te gaan sjouwen. Even de natuur in en het verstand op nul.

Toen kwam ik tot de ontdekking dat mijn hielspoor een gelijke tred had gehouden met het ziektebeeld van de patiënt. Dat was een hele vreemde gewaarwording. En ik kon er helemaal niets mee. Maar bijzonder is het wel.

´s Avonds maak ik vaak nog even een puzzel. Ik heb nu een boekje met cijferwoordpuzzels waar je bij elk cijfer een letter zoekt. Ik nam een leeg blad voor me en zocht uit welk cijfer welke letter zou vertegenwoordigen. Toen ik dacht 5 letters te hebben probeerde ik dat uit op het blokje linksonder. Daar pasten de meeste van de letters in die ik dacht goed te hebben. Groot was mijn verbazing toen ik het woord las van de ziekte die het familielid gesloopt had. Een woord dat ik nog nooit in een puzzel was tegengekomen en dat ik nu, op de avond na de crematie, als eerste woord van deze puzzel vond. Pancreas.

De avondvierdaagse heb ik een week later gelopen. De 7,5 km. En minder blaren en pijn dan in normale jaren.Hielspoor

M.K. Peta

 

RSS
Follow by Email
LinkedIn
Share
Instagram