Tsunami 2005

De Stentor:  Door Mieke Wasseveld

13 JANUARI 2005 – ZUTPHEN – De Zutphense Margreet Keijzer (50) schreef het verhaal over de tsunami al twee jaar geleden, maar pas op 5 december 2004 zette ze het op internet. Bijna drie weken later werd Zuid – Oost Azië opgeschrikt door een alles verwoestende vloedgolf. Het hevige natuurgeweld liet niemand onberoerd, voor Keijzer had het nieuws een extra bizar tintje.

(Foto Ab Hakeboom)

De Zutphense is te nuchter om zichzelf profetische gaven toe te dichten, ze houdt het maar op ‘een toevallige samenloop van omstandigheden’. Wel was ze jaloers op de Duitse auteur Frank Schätzing die veel media-aandacht kreeg voor zijn thriller ‘Der Schwarm’, ook over een tsunami. Keijzer snakt na dertig jaar verhalen schrijven ook naar erkenning. En haar tsunami-verhaal moet zorgen voor de doorbraak. De Zutphense die denkt in beelden ziet ‘de waterverzamelaar’ helemaal voor zich als een tekenfilm. ‘Ik heb zelfs Steven Spielberg geschreven.’

Hoewel ze niets van Spielberg heeft vernomen en ook geen fonds dat iets wil doen met haar verhalen, laat Keijzer zich niet uit het veld slaan. Wel gaat ze de bakens verzetten. ‘Ik hou verschrikkelijk veel van musicals en operette en ik ben gek van het theater. Daarom heb ik besloten me te richten op musicals. Ons land is zo gek van musicals, die markt bloeit tenminste nog volop.’ Inmiddels heeft ze de tekst van een van haar verhalen (‘de antieke lift’) omgezet in een musicalbewerking en nu is het wachten nog op de muziek. ‘Daar wordt aan gewerkt’, vertelt Keijzer. ‘Ik heb een oproep op internet geplaatst en daar kreeg ik een leuke reactie op van ene Peter uit Brabant. Ik kreeg heel veel aanwijzingen van hem maar daar is het bij gebleven, omdat hij onvoldoende tijd had. Toen hij zich afmeldde, had ik een uur later al contact met Patrick van Dessel uit Etten-Leur. Hij is koordirigent en pianist en hij wil graag samenwerken. Inmiddels is hij heel enthousiast bezig. “Het proces is in volle gang en enkele prachtige melodieën zijn aan het papier toevertrouwd”, meldde hij op de kerstkaart die ik van hem kreeg.’

De gedrevenheid van Keijzer kent geen grenzen. Ook met ‘de antieke lift’ heeft ze het hoger opgezocht. ‘Ik heb Joop van den Ende geschreven dat ik heel graag met hem over mijn werk wil praten. Heb gelijk ook even gerefereerd aan een verhaal van mij, dat nog ‘ergens’ binnen zijn bedrijf op het schap ligt. Ik hoop toch zó dat hij reageert.’

Maar ook als dat niet gebeurt, zal Keijzer van geen ophouden weten. De verhalenschrijfster beleeft aan haar passie zoveel plezier, dat ze het schrijven voor geen goud wil missen. ‘Ik schrijf al dertig jaar. Ik heb heel veel fantasie, hou van heksen en geesten. Meestal komt mijn verhaal voort uit een droom die ik had. En het klinkt gek, maar als ik eenmaal bezig ben, loopt het vanzelf. Het verhaal heb ik van tevoren echt niet in mijn hoofd, maar terwijl ik schrijf gebeuren er allerlei dingen, komt van het een het ander. Vaak ben ik zelf ook verrast over de afloop.’

De musical ‘de antieke lift’ heeft Keijzer inmiddels tot in het kleinste detail in de vingers. ‘Ik ben dan wel geen regisseur maar heb er wel gevoel voor. Voor mij gaat het er nu echt om spannen, want ik weet: hier liggen mijn kansen.’

Onder M.K. Peta (het alias van Margreet Keijzer) is (was) de waterverzamelaar te vinden op: www.waterverzamelaar.web-log.nl.

 

 


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *