De Stam van de Holenbeer

Veel tijd om te lezen heb ik niet, dat is natuurlijk een kwestie van prioriteiten stellen, maar ik ben al blij dat ik de krant dagelijks doorgeworsteld krijg.

Op vakantie is dan wel weer het genot van een dik boek lezen aangebroken. Mijn favoriete schrijver is Stephen King, dus zoeken bij de K. Maar natuurlijk waren er in de bieb alleen nog die titels die ik al kende. Dan maar eens beginnen bij de A. Opeens kwam een van de Aardkinderenboeken van Jean M. Auel onder mijn ogen: De Stam van de Holenbeer.

Dat moest welhaast in de jaren tachtig zijn geweest dat ik dat boek gelezen had. Was er ook niet eens een verfilming van gemaakt? In gedachten zie ik Daryl Hannah staan kijken over wilde steppen. En ik besluit het boek nogmaals te lezen.

Op vakantie in Friesland ben ik al een stuk aan het lezen in het boek. Het is boeiend en ik laat me meeslepen naar de prehistorie en lees hoe de stam van de holenbeer haar voedsel vergaard, eten bereidt en leeft. Ze nemen het meisje Ayla op als ze haar half dood vinden. Ayla hoort bij de mensen zoals wij ze nu kennen, de stam is neanderthaler. Ik lees dat ze is aangevallen door een holenleeuw op haar zoektocht naar mensen. Lees ook dat er eten wordt gekookt met kookstenen. Dat een schedel van een holenbeer wordt aanbeden etc. Kookstenen… ik had er nog nooit van gehoord en tijdens het ontbijt denk ik aan de mogelijkheid van kookstenen, zou dat zo gegaan zijn?

Ons dagprogramma van die vakantiedag voert ons naar Buitenpost, daar is een tuin waar we beslist eens moeten gaan kijken volgens een collega. Als we een kaartje kopen vertelt de dame achter de kassa dat we ook naar de tijdelijke tentoonstelling kunnen kijken. Die deur door… We komen in een ruimte waar ik meteen terecht kom in het verhaal van De Stam van de Holenbeer. Twee neanderthalermannen met een jong meisje in hun midden. Ze jagen met de speren zoals ik het gelezen heb. Er is een schedel van een holenbeer en ook van een holenleeuw. En daar liggen zelfs de kookstenen. Ik ben op mijn wenken bediend met mijn vragen of die kookstenen echt zouden hebben bestaan. Vol verbazing en verwondering bekijken we de tentoonstelling. Het verhaal begint hier te leven en in de dagen na dit bezoek leeft het verhaal nog meer. Ik ben tot het besef gekomen dat het verhaal zoals Jean M. Auel die aan ons vertelt op een flinke studie is gebaseerd.

Natuurlijk is het een geromantiseerd verhaal, maar de technieken en middelen die de mensen van toen gebruikten en tot in detail worden beschreven berusten op ontdekkingen die in de laatste eeuwen zijn gedaan.

Nu ben ik in het tweede deel begonnen en opeens liggen mijn prioriteiten anders. Iets minder vaak achter de pc, minder tv kijken en in plaats daarvan lezen. De vakantie is alweer een maand achter ons, het is vandaag zondag en mijn late ontbijt met het boek naast mijn bord geeft me opeens weer het gevoel van vakantie. Boeken creëren een wereld waarin je kunt verdwalen en verzinken. Soms moet je (even) prioriteiten bijstellen…

M.K. Peta

Juli 2012

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *