Buiten is al open!

Na 17 jaar sportschool heb ik die tak van sport eind mei vaarwel gezegd. In juni ging ik op zoek naar een andere sportieve invulling. Eerst nog dacht ik aan curves, maar toen ik hoorde over de prijzen die daar gevraagd werden wist ik het al snel, dat ga ik niet doen. Een teamsport is niets voor mij, dat heb ik vroeger al uitgezocht. Tennissen is ook geen goed idee, ik ren niet achter een bal aan.

Naast het trainen op een sportschool heb ik enkele jaren met manlief aan wandeltochten deelgenomen. Lekker in de buurt, uitgezette tochten, plekken waar je nog nooit geweest bent. Maar opeens kreeg ik last van hielspoor en het lopen ging nauwelijks meer. Ik was al blij dat ik van en naar het werk kon zonder al te veel pijn. Het wandelen raakte dus in het slop, maar na anderhalf jaar kon je zeggen dat de nasleep van hielspoor verdwenen was. Ik had geen centje last meer en zou wel weer willen wandelen. Intussen had manlief een andere invulling gevonden en wilde wel wandelen maar het kwam er gewoon niet vaak genoeg van.

Nu ik dus op zoek was naar een nieuwe sportieve invulling dacht ik terug aan het fijne wandelen. Heerlijk in de buitenlucht. Dingen in je op kunnen nemen. Veel meer zien dan wanneer je in de auto raast langs ’s Heeren wegen en je gedachten eens op een rijtje kunnen zetten. Had ik niet, toen het Nordic Walking een opmars nam gedacht: dat is iets voor mij… later! Hé, het is nu later, dus wat let me. Ik ben aan het zoeken gegaan en kwam terecht bij Sneeuwfit Zutphen.

Ik heb contact gelegd en kreeg te horen dat het seizoen ten einde liep, maar dat er in september een clinic zou zijn. Daar schreef ik me voor in. In juni gingen we naar de Belgische kust met vakantie en wat hebben we heerlijk langs het strand gewandeld. Lekker met de wind in de rug kilometers ver, en stiekem met de kusttram weer terug. Heerlijk, wandelen.

Maar september was nog ver weg, ook al werd juni juli. Ik deed niets op sportief gebied, omdat ik wachtte op de start van de clinic en het seizoen waarop alles weer zou beginnen. De Lidl kwam op het juiste moment met voordelige wandelkleding en ik heb maar eens ingeslagen. Het moest zo zijn!

Ik miste wel de beweging die ik anders wekelijks had en opeens zag ik het licht. Buiten is al open!

Buiten is gewoon open en het is nog gratis toegankelijk ook. De Lidl heeft voor de aankleding gezorgd en niets staat je in de weg om te gaan wandelen, toch?

 

 

Ik denk aan de dame die in Spanje 8 dagen vermist is geweest na een onfortuinlijke wandeling.  Ik weet niet waar zij misging, maar ik had de waarschuwing in me opgenomen. In mijn eentje langs ’s Heeren wegen kan, maar je loopt dus risico’s, net als overal. Ik heb een papier op tafel neergelegd, de tijd van mijn vertrek opgeschreven en de route die ik globaal zou gaan. Ik heb een stel boterhammen ingepakt, twee flesjes water in de rugzak gestopt en een voetbalfluitje om mijn nek gehangen. De mobiele telefoon ging ook mee, ik was er klaar voor.

Ik ben dik twee uur weggeweest en het was heerlijk. Buiten is gewoon open en nu ga ik wekelijks een uurtje of twee de omgeving verkennen. En ook al is de zomer niet om over naar huis te schrijven, tussen de buien door zijn er genoeg stralende momenten. En zaterdag… zaterdag begint de clinic Nordic Walking. Ik ben alvast warmgelopen.

M.K. Peta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *