Blindenstok

Samen met moeder naar het ziekenhuis.

Ze zal worden opgenomen is er ´s morgens besloten. Dus vanuit het werk naar het verzorgingshuis waar alles al staat ingepakt. Ik maak de koelkast leeg, geef de planten water, haal de post uit de bus en zet de kachel een paar graden lager. Ze zal dan ook wel een paar dagen moeten blijven…

Met haar in de rolstoel, dikke tas op schoot, tassen aan het handvat van de stoel en de blindenstok er overheen, zo kwamen we het ziekenhuis binnen. De vriendelijke jongeman aan de balie kon ons niet doorverwijzen naar opname, want daar stonden geen gegevens van haar. Wel een afspraak bij de arts van hartfalen.

Het bleek om een afspraak te gaan en niet om een opname. De arts vond het een vervelend misverstand. Ze constateerde wel dat mijn moeder er weer slecht uit zag. Of ik dat ook vond? “Dat weet ik niet, want zoiets zie ik nooit”, was mijn antwoord. Even later hoor ik haar verontschuldigend zeggen: “Natuurlijk, ik had de stok niet direct gezien.”

Even moest ik iets recht zetten.

De stok die nu naast mijn stoel stond was van mijn moeder, niet van mij!(blind aan 1 oog) Sowieso ook wel zo prettig, nu ik de chauffeur was! We hebben er hartelijk om moeten lachen. (Maar, feit is: Ik zie dus vrijwel nooit of iemand er slecht uitziet.)

M.K. Peta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *